11 Aralığın Ardından

0
83

Bugün 11 Aralık, fikirlerimizin ebedî lideri aramızdan ayrılalı 42 yıl oldu. Onun yokluğu, ayrılışının acısı hâlâ içimizdeki ateşini koruyor.

Bu hafta Türkiye’nin dört bir yanında binler Atsız’ı andı. Bu anmaların başlıca merkezi Karacaahmet mezarlığı, ben de geçmişten süregelen adete uyarak burada Orkun Vakfımızın anmasında yer aldım. Geçtiğimiz dönemlerde gördüğüm nahoşluklara rastlamadığıma sevindim. Bunları tekrar anlatıp, sizlerin midesini bulandırmak istemiyorum. Bugün siyasi partilerden gelenleri görmedim. Şaşırmadım da! Onların yoğun programında buna ayıracak vakitleri bulunmuyormuş demek ki. Seçim zamanı da değil, soğuk havada ne diye gelsinler ki? Ne diye parti flamalarıyla buraya kadar yürüsünler? Zaten gelmelerini de istemiyoruz! Gelmesinler! Burada hakkını yiyemeyeceğim bir isim var. O da Erdem Karakoç, sağolsun bu yıl da kabire gelip anmasını bir menfaat beklemeden yaptı. Her sene gördüğüm, hatta ben daha anmalara katılmadan önce de gelen ender isimlerden birisidir.

Burada menfaat yok, makam ve mevkii vaadi de yok. Her ilden, ilçeden bedava otobüs kaldıran, kumanya ve cep harçlığı veren ağbabalar da yok. İnanç ve istek var. Türkçülük de bunu istemiyor mu?

Atsız’ı layığıyla ananlara selâm olsun. Atsız’ın aziz ruhu şad olsun.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here