“Son ışık söneli nice zamandır;
Rüyalar! Yeniden önüme düşün!
Yardan ayrı geçen uzun yıllarda,
Hülyası bulunmaz bir anlık düşün.
Yayını kalbime Ayzıt asalı,
Başka bir eldenim katı yasalı.
Burda koskoca bir gönül masalı
Kaybolur içinde bir damla yaşın.
Aşk için verince bu kadar emek,
Varlıktan sıyrılıp ruh olmak gerek.
Ey zaman, ey dünya! Geri gelmemek
Üzere sizlerde benimle koşun!”
Yolların Sonu, s. 34, Hüseyin Nihal ATSIZ.
Şüphesiz ki Atsız Türkiye Cumhuriyeti tarihine adını altın harflerle yazdırmıştır. Onun fikir, bilim ve aksiyon adamlığı güncelliğini koruyacak, nesiller sonrasına hitap etmeye devam edecektir. Aydın kişiliği, onuru, mücadelesi, çilesi ve azmi Türkiye’nin geleceğini düşünen insanlar için hep başat rol oynayacaktır. Siyasi, fikri ve edebi hayatında sert ve tavizsiz bir duruş sergileyen Atsız şiirleriyle ne kadar duygusal bir adam olduğu mesajını vermektedir. İnsana bir hayli dokunan mısraları bunun en somut örneğidir. Yanı sıra yakın çevresinin aktardığı bilgilere göre de oldukça esprili bir kişiliğe sahiptir.
Biz bu yazıda Atsız’ın Karanlık şiiri üzerine konuşacağız. Elbette bu şiiri bir edebiyat bilimci gibi ele almayacağız, edebiyat bilimcide değiliz. Sadece kendi eksenimizde Atsız üzerine hobi olarak okumalar ve araştırmalar yapan kişileriz.
Şiirin başlığına ve geneline bakılınca aşk=karanlıktır. Yani iyi bir şey değildir, yani sıkıntılı ve bunaltıcıdır. “Son ışık söneli nice zamandır; rüyalar! Yeniden önüme düşün! Yardan ayrı geçen uzun yıllarda, hülyası bulunmaz bir anlık düşün.” Şairin hayatı karanlık içindedir, çünkü aşkından ayrıdır, beyni çalışmaz, onunla bir olması imkânsızdır, uykuda, yaşamda güzel bir şey göremez, güzel hayaller kuramaz, düşünemez.
İkinci dörtlükte şiir zirve yapıyor. İşin içine yaşanılan alanlar, Türk mitolojisinden benzetmeler giriyor. Şair Türk mitolojisinde güzellik Tanrıçası olan Ayzıt’ı aşkına benzetiyor, Ayzıt’a okumu kalbime at ama diyor, ben diyor katı kuralların olduğu yerde yetişen biriyim ok ne kadar fazla etki edebilir ki diyor “ Yayını kalbime Ayzıt asalı, başka bir eldenim katı yasalı.”.
Olay böyle kapanmıyor, şaire dank ediyor, yani ok fayda ediyor, şairin tüm hayatı gözünde oluşan bir damla yaşa yani aşka sığıyor… “Burada koskoca bir gönül masalı, kaybolur içinde bir damla yaşın.”
Şair ötenaziyi son dörtlükte yaparak şiiri bitiriyor. “Aşk için verince bu kadar emek, varlıktan sıyrılıp ruh olmak gerek, ey zaman ey dünya, geri gelmemek, üzere sizler de benimle koşun.” Aşk insana dünya âlemini unutturur, yeter ki bu durumun içerisine düş, tek çare ruh olmak, bedenden sıyrılmak diyor. Ve bununla yetinmiyor, somut ve soyut kavramları da bu ruh âleminde, maddeden sıyrılarak birlikte aşkı için mücadele etmeye çağırıyor. Herkes her şey onun aşkıyla mücadelesi için var. Herkes her şey aşkı için var. Herkes her şey aşkına göre… Herkes her şey aşktan dolayı güzel bir acı…
Görüldüğü üzere Atsız’ın gönül dünyası deniz derya. Ve bu asker gibi olan adamın içerisi oldukça etkileyici. Atsız her yerde var. Kimilerinin kafatasçı dediği Atsız Türk şiirine birçok etkileyici eser bırakmıştır.
Not: Grup Volkan Atsız’ın “Karanlık” şiirini besteledi ve söyledi. Tavsiye ediyoruz.
