Galatasaray, bu yaz transfer döneminde bir ismin gölgesinde kalmaya mahkûm oldu: Victor Osimhen.
İlk günlerde heyecan, ardından beklenti, sonra yorgunluk… Şimdi ise bıkkınlık başladı.
55 milyon euro’su peşin, 20 milyon euro’su taksitle istenen bir transfer, artık “vizyon” değil; yük gibi duruyor.
Napoli, elindeki oyuncunun değerini pazarlıkla değil, duyguyla yükseltmeye çalışıyor.
Fakat Galatasaray’ın bu pazarlıkta sürekli aynı noktada dönmesi, hem yönetimin hem taraftarın gündemini kilitliyor.
Sahada değil, masada bile olmayan bir oyuncuya bu kadar zaman ayrılması, içerideki boşlukları görünmez kılıyor.
Muslera’nın yeri hâlâ dolmadı, Mertens’in yerine net bir aday konuşulmuyor. Ama biz hâlâ Osimhen konuşuyoruz.
Galatasaray ya bu transferi bitirip elini rahatlatmalı ya da kapatmalı bu sayfayı.
Çünkü bu gündem uzadıkça, hedef şaşıyor; plan değil takıntı belirleyici oluyor
Son söz: Bir transfer, eğer takıma katkıdan çok kafaya yük getiriyorsa; futbolcudan önce karar verenler değişmelidir.
