Saniye. Unutulan ve unutulmayan saniyeler. Önemli ve önemsiz saniyeler. Yıkan ve kuran saniyeler. Başlamak saniye, bitmek saniye. Her şey saniyeyle olur. Her şey saniyenin içindedir.
Anadolu’da kız çocuklarına Saniye ismi konulması ayrıdır, uzun uzadıya konuşulacak bir konudur.
Zamanın en küçük çocuğudur. Kümenin en ufak elemanıdır saniye.
İnsanın yarıştığını düşündüğü şeydir. Aslında insan kimdir? Yarışabilir mi? Olası bile değildir. Mümkün değildir. İnsan saniyelerle yarışamaz. Saniye insanı galeye almaz. Umursamaz. İnsan tanımaz. Saniye insanla kıyaslanamaz. Dünyada her zaman vardır. İnsan yüz yıl yaşar. Anılarını bile saniyeye borçludur. Saniye evrendir. Esastır.
Evet. Saniyeye insan minnettardır. Saniyeler kayıt altına alınır. İnsanoğlunun geleceğine aktarılır. Saniye olmasa dünyada insanlık tarihi olmaz. Bir bebeğin katledildiğini saniyelerin kayıt altına alınmasıyla öğreniriz; bir ölümün gerçekleşme kaydını, bir atın vuruluşunu, bir yıldızın inişini, ayın ne zaman dolunay olduğunun hesaplanmasını…
Ölümün gerçek yüzüyle son saniyelerde yüzleşir insan. Dosttur saniye. Yanındadır saniye. İlk öpüştür saniye, ilk sevildiğinin farkına varmaktır. Hayal kırıklığı, diz yarası, dişi kıran taş, yere çakılan vücut. Baharın ilk işareti, ilk göz ağrım, son kez akıllanışım, içime çektiğin ilk duman, başımı döndüren ilk yudum…
Ve gerçek; geçip gider, dönmez…
