Sevdiğimiz kişiyi kaybettiğimizde nasıl vedalaşırız ?

featured

Geçtiğimiz hafta ne bardaktan boşalırcasına yağan yağmur, ne de sert esen rüzgar engel olamadı tiyatro aşkıma… Bundan sonra tiyatro, sinema, sergi vb. etkinlikleri takip eden biri olarak köşe yazılarımı siz değerli okurlara ulaştaracağım için çok mutluyum.

18 Aralık akşamı İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB), Şehir tiyatrolarının sunduğu, “ZEHİR” adlı tiyatro oyununu izleme şansım oldu. Hollandalı oyun yazarı  Lot Vekemans’ın kaleme aldığı,  Şaban Ol’un yönettiği  bu oyunda; size izlenimlerimden bahsetmek istiyorum.

Etrafında kum, yün ve yaprak karışımlı  siyahlar içinde yuvarlık bir alan ve zeminin  tahta olmasından dolayı atılan  her adımda  tıkırtıları duyulan seyirciye inanılmaz yakın ve çok sade bir dekor karşıladı beni. Estetik açıdan çok verimli bulduğum, biletleri hızla tükenen bu  yeni oyun sanki evde izlermişcesine çok yakın mesafe de oynanıyor. Bir de seyirci üzerine tutulan ışık dikkatimden kaçmadı. Nedense beni rahatsız etmedi. Tiyatroseverlerin tek tek yüzlerini görmek, bizleri de  oyunun bir parçası gibi hissetmemize neden oldu.

Darülbedayi’den  günümüze  yeni sahneler kazandıran Büyükşehir belediyesi Müze Gazhane meydan sahnesi   tarihi dokusuyla  beni çok heycanlandırdı. Saatin geç olmasından dolayı gözlemleyemediğim  icin  başka bir gün gündüz vaktinde gidip en ince ayrıntısına kadar inceleyip sizlere düşüncelerimi ilerleyen zamanlarda anlatacağım.

”Zehir” isimli tiyatro oyunun çift kast ile oynandığını bilmiyordum  salonda ki yerimi aldıktan sonra Eraslan Sağlam ve Aslıhan Kandemir sahnedeki yerini aldı. Soyadı gibi Sağlam bir oyunculuk sergileyen Eraslan Sağlam’ın sahneye yansıttığı duyguları ve samimiyeti ile seyirciyi adeta büyüledi ve Aslıhan Kandemir’e göre ön planda olduğunu söyleyebilirim. Aslıhan Kandemir’in seslendirme yaparmışcasına konuşması , ilk başlar da rolüne ısınmadığı   izlenimi vermesi bende tedirginliğe neden oldu. Belli bir süre oyuna soğukluk kattığı düşüncesindeyim. Yetmiş beş dakika tek perde olan oyun;   Yirmi yıl sonra bir araya gelen çiftin geçmiş hesaplaşmaları, yer yer öfke nöbetleri sonra karşı tarafı anlama çabası üzerine kurulu uzun bir metni var.

”Jakob” isimli çocuğunu kaybeden çiftin hayata dair başka neleri kaybettiklerini, bakış açılarını oyun içersinde net bir şekilde hissedebiliyoruz. Kadın mutlu insanlardan nefret ederek yaşamayı, kaybolmayı tercih ederken, adam ise tam tersi  bir şekilde çözüm arayışında ve sevdigi kadını kurtarma  çabasında. İkisi de kendince haklı yönlerini anlatıp bizleri de düşünceye sevkediyor. Peki, biz en sevdiğimiz kişiyi kaybettiğimizde nasıl vedalaşırız ? Davranışlarımız nasıl olur ? Kabullenebilir miyiz yaşama geri dönmeyi ?
Sonuç olarak; oldukça sade ama bir o kadar çarpıcı anlatımla ilginizi çekebilecek bir oyun oldugunu  belirtmek isterim. Sadece fazla diyalog sevmeyenlere düz yazı okuma gibi gelebilir ama bence oyun görülmeye değer. Yukarıda  bahsettigim gibi merak edenler için sahnenin kısa videosunu aşağıya bırakıyorum. Bu oyunu izlemek isteyenler 22- 25 Aralık 2021 tarihleri arasında Müze Gazhane meydan sahnesinde yerlerini alabilirler.

Her zaman sanatla kalın.

5
mutlu
Mutlu
0
_zg_n
Üzgün
0
sinirli
Sinirli
0
_a_rm_
Şaşırmış
0
vir_sl_
Virüslü
Sevdiğimiz kişiyi kaybettiğimizde nasıl vedalaşırız ?