Kertenkeleler ülkesine düşen insan.
Kertenkeleler sürüngendir. Dolayısıyla ülkedeki herkes sürünür. Hâliyle bu ülkeye gelen insan sürünmeyip yürüdüğü için dışlanır. Farklı görünür, farklı yorumlanır, farklı muamele edilir; kabul edilmez, kötülenir.
İnsan bu ortamda nasıl kabul görür. Bunun için kafa yorar düşünür. Çıkardığı sonuç şudur: Ya bu ülkeyi terk edecektir ya da kendi de sürünecek sürüngen olacaktır.
Terk etmeyip sürünmeyi tercih eder, onlardan olmaya çalışır. Kertenkeleler bu durumu kabul eder, insanın bu hali hoşlarına gider. Onu benimserler, severler. Günler aylar böyle gelip geçer. Fakat zamanla insan problemler yaşamaya başlar. Çünkü insan anatomisi sürünmeye müsait değildir. Anatomi her yerden hata vermeye başlar. Bu böyle olmayacaktır. Sakatlık söz konusudur zorluklar da cabası.
En sonunda insan tekrar insan gibi davranmaya başlar, dışlanma da otomatikmen tekrar başlar. Nihai olarak insan bu ülkeyi terk eder. İnsanların olduğu bir ülkede insan gibi olmak için. Sürünmek insana has bir özellik değildir. Kertenkeleler sürüngendir. İnsan da sürüngen değildir.
