Ünlü İranlı Mani’nin kardeşi olan Megalomani bir gün derenin kenarında su içiyormuş. Hüpür hüpür suyu içerken birden ayağı durduğu kayadan kayıp suya düşmüş. Olayın getirdiği panikle çırpınmaya başlamış. Bir süre sonra paniği üzerinden atıp yüzme bildiğini hatırlamış. Yüzmeye başlamış. Bu sırada derenin kenarında yürüyen Mani, kardeşinin yüzdüğünü görüp ona doğru ilerlemiş. Yaklaşıp yüzen Megalomani’ye selam verip hal hatır sormuş. O da iyi olduğunu ve spor yapmaya çalıştığını iletmiş. Mani kardeşine “Bu karlı ve soğuk havada suyun içinde spor yapmanın zararlı olacağını bilmiyor musun, hasta olacaksın.” deyip kibarca telkinde bulunmuş.
Bunun üzerine Megalomani ne anlatırsa beğenirsiniz, ben şahsen şunu anlatmış olsa beğenirdim ve o tam olarak onu anlatmış: Evet sen de haklısın ama soğuk beyine ve vücuda çok iyi geliyor. Ben her şeyimi bu spora borçluyum desem abartmış olmam. Ayrıca Nasreddin’in bir felsefesi var bilmez misin deyip titret vaziyette ortaya saçı vermiş:
“Hoca ve arkadaşları bahar mevsiminde bir çınarın altında oturmuş, çaylarını içerlerken aralarından biri Hoca’yı sözüm ona imtihan etmek ister. Yahu Hocam, bu insanlar yaz aylarında sıcaktan, kış aylarında ise soğuktan şikâyet ederler; sizce bu şikâyetin sebebi nedir? Hoca bu, hemen cevabını veriverir: “Komşu, komşu, sen onlara kulak asma, bak içinde yaşadığımız bahardan hiç hoşnut olmayan var mı? Sen hayatını yaşamaya devam et.”
Mani kardeşinin bu muazzam ötesi nutkundan sonra “Haklısın.” diyerek sessizce karlar üzerinde yoluna devam etmiş. Yoluna devam ederken hep Megalomani’nin haklı felsefi hikâyesine hak verip durmuş. Ara sıra da Nasreddin’in nurlu yüzü Mani’nin gözünün önünde belirmiş.
*Megalomani: Megalomani, büyüklük hezeyanı ya da büyüklük kuruntusu, kişinin kendisine gerçekle uyuşmayan üstün nitelikler yakıştırmasıdır. Derin bir ruhsal sorunun belirtisidir.
*Mani: gnostik bir din olan Maniheizm’in kurucusu. Birûni’ye göre Mani, Yeni Ahit’te bahsi geçen Faraklit’in kendisi olduğunu ve “son peygamber” olduğunu ileri sürdü.
